Muzyka

„Mission: Impossible”, „Brudny Harry”, „Cincinatti Kid”, „Bullit”, „Godziny szczytu”, „Wejście smoka” , „Złoto dla zuchwałych”, „Tango”  to tylko niektóre pozycje w dorobku muzycznym Lalo Schifrina, najbardziej znany argentyński kompozytor ma ich bowiem w swoim katalogu ponad sto.

Poza muzyką do produkcji kinowych tworzył też na potrzeby telewizji – „Starsky i Hutch”, „Planeta Małp” czy telewizyjna wersja „Mission: Impossible”  to znów tylko reprezentanci talentu wszechstronnego muzyka. Lalo to też znakomity pianista jazzowy i dyrygent – dyrygował m.in. London Philharmonic Orchestra, Houston Symphony Orchestra, Los Angeles Philarmonic i Los Angeles Chamber Orchestra.  Jako muzyk jazzowy grał i nagrywał z takimi sławami jak Dizzy Gillespie, Sarah Vaughan, Ella Fitzgerald, Stan Getz, Count Basie.

W Polsce nie był nigdy, a rzadko w tej części Europy. 06.07.2012 wraz z trio jazzowym stanie jako pianista i dyrygent 90-cioosobowej orkiestry złożonej z muzyków Filharmonii Łódzkiej na dziedzińcu Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi. Dwuczęściowym koncertem plenerowym złożonym z dzieł własnych i najbardziej znanych motywów muzycznych światowej kinematografii (usłyszymy m.in. motyw przewodni z „Jamesa Bonda” oraz legendarne „Moon River”) zainauguruje czwartą edycję Targowa Street Film&Music Festival, największego festiwalu filmu i muzyki w Łodzi.

Koncert 06.07.2012 będzie największym koncertem w historii Festiwalu i, jak się zapowiada, największym plenerowym koncertem Filharmonii Łódzkiej, która w 2012 wystąpi jako oficjalny partner Targowej.

Jedna z najbardziej elektryzujących w grze na żywo brytyjskich formacji.

Asian Dub Foundation to ikona niezależnej muzyki końca lat 90-tych.
Stylowo to splot raggajungle z dub-basem i gitarowym brzemieniem inspirowanym dźwiękiem dalekowschodnich sitar (rodzaj gitary). Ważnym elementem ich muzyki jest dynamiczny wokal oraz społecznie zaangażowane teksty.
Zespół zelektryzował brytyjską publiczność albumem „Rafi’s Revenge” w roku 1998, stopniowo podbijając Europę i USA. Koncertował na najważniejszych festiwalach kontynentu, ale też na Fuji Rock w Japonii. Mimo, że z paszportem brytyjskim, Asian Dub Foundation uważany jest za reprezentanta Azji. Muzycy angażują się w wiele ciekawych projektów warsztatowych, nie omijając przy tym muzyki filmowej. Są autorami interesujących, granych na żywo soundtracków do takich klasyków jak np. „Bitwa o Algier”. W roku 2006 skomponowali muzykę do filmu na temat zamieszek rasowych w Bradford w roku 1995 – „Bradford Riots”. Ich koncerty są niezmiennie wielkim wydarzeniem, ponieważ zespół uznawany jest za jeden z najbardziej ekscytujących wykonawców muzyki na żywo.

Azjatyckie inspiracje formacji pomogły w zniesieniu wielu stereotypów na temat muzyków tego kontynentu oraz jego mieszkańców. Oddziaływanie to doceniła telewizja BBC, przyznając zespołowi BBC Asian Award for Music w grudniu roku 1998. Zdobyte dzięki tej prestiżowej nagrodzie uznanie pozwoliło na ustanowienie przez Zespół fundacji ADF Education, promującej i praktykującej nauczanie muzyki i nowych technologii wśród młodzieży.

W ramach projektu realizowanego we współpracy z Ambasadą Bośni i Hercegowiny już 07.07.2012, tuż przed koncertem Asian Dub Foundation, na Targowej pojawi się największy bośniacki hit muzyczny  – Dubioza Kolektiv. Zespół prezentuje wybuchowy splot hip-hopu, reggae, dubu, rocka i bośniackiego folkloru.

Muzycy Dubiozy podchodzą do swojej twórczości z pełnym społecznym zaangażowaniem. Ich pierwsze utwory powstawały podczas wojennej zawieruchy na Bałkanach - to wtedy narodziła się potrzeba mówienia o problematycznych kwestiach bośniackiego społeczeństwa i ukazania życia na Bałkanach toczącego się daleko poza medialnymi stereotypami.

Zespół angażuje się politycznie nie tylko poprzez teksty, ale też aktywne działanie – premiera albumu „Firma Illegal” w roku 2006 odbyła się przed bośniackim parlamentem, dając wyraz potępienia dla korupcji w sferach rządzących; organizowano również koncerty protestacyjne przed wyborami 2006, a w roku 2010 ogromną krajową trasę koncertową, mającą na celu zachęcenie młodzieży do uczestnictwa w wyborach.

W roku 2011 Dubioza otrzymała nagrodę europejskiego MTV, jak również nominację Independent Music Companies Association do nagrody za Niezależny Album Roku. Utwory zespołu zostały wykorzystane w obsypanym nagrodami filmie „Grbavica” Jamsili Zbanic, bośniackiej reżyserki, jednej z najciekawszych współczesnych autorek filmowych.

Kolumbijsko – argentyński zespół hiszpańskich imigrantów zagra 08.07.2012. Będzie to jeden z sześciu weekendowych koncertów na zamkniętej na czas festiwalu ulicy Targowej przed łódzką Szkołą Filmową.

„Sudamerican worldmusic-punk” to muzyczna formuła  idealnie wpisująca się w koncepcję tygla kulturowego na parkingu przed „Filmówką”. Co więcej – granie na ulicy to dla Che Sudaka żadna nowość. „Tudo e possible” („Wszystko jest możliwe”) – tytuł czwartego albumu grupy świetnie obrazuje to, co zespół osiągnął przez ostatnie 10 lat. Niemal wyrzucona przez morze w porcie Barcelony piątka argentyńskich i kolumbijskich emigrantów bez dokumentów w ciągu dekady osiągnęła szczyt popularności w Hiszpanii. Barcelońskie ulice nauczyły ich specyficznej społecznej wrażliwości, która objawia się w walce z nacjonalizmem, nierównością i propagowaniu wielokulturowości.
Jak zwykle trudny do sklasyfikowania styl muzyczny, oscylujący wokół „latin alternativ” łączy w sobie ska, reggae, hip hop i muzykę latynoską nierzadko z ostrym, punkowym zacięciem.

Rok 2012 jest dla grupy wyjątkowy nie tylko ze względu na polską premierę koncertową na Targowej. 15 marca przypada dziesiąta rocznica jej powstania, w tym też roku Che Sudaka zagrają swój tysięczny koncert. Dokładnie 1000 koncertów w 23 krajach daje grupie zasłużony tytuł jednego z najbardziej aktywnych koncertowo zespołów Hiszpanii.
Wszystkie te jubileusze były motorem do wydania piątej płyty o skromnym tytule „10”, która jest głosem poparcia dla wszystkich występujących przeciw dzisiejszej rzeczywistości i swoistą muzyczną autobiografią zespołu. Znamienne, że płyta stanowi krok milowy w karierze muzyków, ponieważ wydana została pod własną, powstałą niedawno marką Cavernicola Recording. Zgodnie z wyznawaną przez artystów ideą wolności, krążek można ściągnąć za darmo ze strony zespołu.

Che Sudaka na scenie to widok niezapomniany. Bracia Leo i Kacha Fernandez – wokaliści grupy – niemal rozrywają powietrze wulkanem energii, wciągając publiczność w wir scenicznych wydarzeń. Nic dziwnego, że zespół na stałe współpracuje z innymi gigantami worldmusicowej sceny – Manu Chao i Goglem Bordello, depcząc im po piętach performerskim talentem.

Powstały w latach 90-tych brytyjski zespół rekrutuje się z tak samo kultowej półki jak Asian Dub Foundation, który wystąpi dzień wcześniej.

Artyści są żywym dowodem na istnienie muzycznego postmodernizmu. Ich muzykę trudno zakwalifikować wprost do jakiegokolwiek stylu – wychodząc od ambientu, podróżują w stronę dance, by znów skręcić do ostrych gitarowych brzmień. „Jesteśmy i będziemy zespołem rockowym” – tak zresztą sami o sobie mówią.

Doskonali we własnych kompozycjach, mają też na koncie serię mistrzowskich remiksów: od U2 we wczesnych latach 90-tych, po duet Puff Daddy/Jimmy Page i Ennio Moricone niemal dekadę później. Komponują też muzykę do filmów (m.in. „Zagubieni w kosmosie”, „Aniołki Charliego”), TV, reklam i gier komputerowych (m.in. seria „Gran Tourismo”). Ich utwory to pierwsza dziesiątka brytyjskich list przebojów i godne miejsca na listach światowych.

Po ośmiu latach milczenia (ostatni album to 1997 r. ) Apollo 440 bez wątpienia wracają z tarczą – nowym krążkiem „The Future’s What it Used to Be” , którego premiera przypadła na styczeń 2012 znów podbijają kluby Wielkiej Brytanii. „Music don’t die” – taki tytuł jednego z utworów świetnie podsumowuje muzyczny come back w wielkim stylu.

Poń Kolny, Niesforny Bonk, Zając Cokictokloc, Jeżus Marian, MegaMotyl oraz mały skrzat imieniem Paprodziad, czyli Łąki Łan w pełnym składzie. Na Polskiej scenie muzycznej zjawisko jedyne w swoim rodzaju. Z nimi nigdy do końca nie wiadomo, gdzie zaczyna się a gdzie kończy żart. Pełni luzu i dystansu, porywają fantazyjną miksturą eksperymentalnego folk funku w psychodelicznej oprawie.

Ich niekończąca się trasa koncertowa objęła swoim zasięgiem wszystkie liczące się wsie i miasta. Wystąpili na najważniejszych festiwalach w kraju nad Wisłą: Heineken Open'er, Coke Live Music czy choćby na Przystanku Woodstock, gdzie stanęli przed ekstremalnie trudnym zadaniem - chłopcy musieli wyjść na scenę po The Prodigy. Kto był, ten wie, że wprawiając publiczność w ekstazę, sprowadzili legendę światowej elektroniki do roli zwykłego supportu.

H - Blockx powstali na samym początku poprzedniej dekady – w zeszłym roku obchodzili okrągłą, dwudziestą rocznicę nieustającej działalności. Są niekwestionowanymi prekursorami nurtu crossover, łączącego hip-hop z hard rockowym, a miejscami nawet punkowym brzmieniem.

Powstanie zespołu nie byłoby możliwe gdyby nie koncert legendarnych Red Hot Chili Peppers w rodzinnym Munsterze.  Część naszych niemieckich gości, będąc pod ogromnym wrażeniem tego występu powołała do życia zespół, który na początku kariery zajmował się przede wszystkim odgrywaniem utworów starszych kolegów z Kalifornii. Muzycy szybko jednak znaleźli własną drogę i narodził się H-Blockx. Od czasu wielokrotnie nagradzanego, legendarnego już debiutanckiego albumu „Time To Move” nagrali pięć płyt długogrających, błyskawicznie zyskując popularność w Europie.

Ich wypróbowana na scenach całego świata nu-metalowa fuzja nie pozostawia miejsca na obojętność. Muzycy niejednokrotnie podkreślali, że na koncertach w Polsce czują się doskonale, a wyjątkowe podejście naszej rodzimej publiczności jest gwarancją pełnego energii, radosnego show. Bez wątpienia będzie tak i tym razem.